پرچ‌های کور با بدنه آلومینیومی/ مندرل فولادی با سر گنبدی و ساقه شکسته

پرچ‌های کور در ترکیب‌های مختلفی از آلومینیوم، فولاد ضد زنگ و فولاد موجود هستند. پرچ‌های کور که در مدل‌های استاندارد گنبدی، فلنجی بزرگ، تخت و سر بسته ارائه می‌شوند، دارای یک مندرل هستند که از طریق بدنه کشیده می‌شود. این عمل، انتهای کور ساقه پرچ را گسترش می‌دهد و یک نگهدارنده دائمی ایجاد می‌کند. محدوده چسبندگی مورد نیاز بر اساس ضخامت موادی است که به هم متصل می‌شوند.
بست کور آلومینیومی که دارای یک مندرل فولادی مستقل است که امکان تشکیل یک برآمدگی در انتهای کور پرچ و انبساط ساقه پرچ را در حین تنظیم پرچ برای اتصال قطعات یک مجموعه فراهم می‌کند. مندرل فولادی به داخل یا در مقابل بدنه پرچ کشیده می‌شود و در محل اتصال ساقه مندرل و انتهای برآمده آن یا نزدیک آن می‌شکند. سر بدنه کمی گرد و دو برابر قطر بدنه عرض دارد.
سطح یاتاقان ثانویه بزرگی را فراهم می‌کند، خواص کششی/گیره‌ای استثنایی
پرچ‌های کورکننده برای پشتیبانی بهتر در مواد شکننده، نرم یا انعطاف‌پذیر طراحی شده‌اند. مندرل پرچ‌های کورکننده به گونه‌ای طراحی شده است که انتهای بدنه پرچ را به چهار پایه جداگانه تقسیم می‌کند تا یک سطح تکیه‌گاه بزرگ ایجاد شود.
ما به مشتریان خود پرچ‌های کور با کیفیت بالا ارائه می‌دهیم که با استفاده از مواد با کیفیت استثنایی در تأسیسات زیربنایی پیشرفته طراحی شده‌اند.
مزایا: سر گنبدی به دلیل ظاهر مرتب و صیقلی، رایج‌ترین نوع سر است. مندرل فولادی به این نوع پرچ، مقادیر کششی و برشی بیشتری نسبت به مندرل‌های آلومینیومی می‌دهد. این نوع باید هنگام اتصال موادی با خواص مکانیکی و فیزیکی مشابه استفاده شود.